Pożyczki

Pożyczki międzypaństwowe

•  
•  W dzisiejszych czasach coraz bardziej obserwujemy na rynku międzynarodowym, potrzebę wzajemnej pomocy. Państwa źle zarządzające majątkiem państwowym, albo źle zorganizowanie pod względem planowania budżetu, coraz częściej ogłaszają możliwość bankructwa czy upadku. Pierwszym takim przypadkiem była Grecja, która bez udzielenia pożyczki przez Unię Europejską ni mogła funkcjonować. Oczywiście, pożyczki, w ramach jedności Unii Europejskiej, są też w pewnym sensie wygodą, bo należy sobie postawić pytanie, co by było bez Unii, gdzie wtedy swoją prośbę o pomoc zgłosiła by Grecja?
• Dzisiaj wiele państw kroczy jej przykładem. Nie trzeba było czekać zbyt długo, a po kolejne pożyczki w szybkim tempie zgłosiła się, jeszcze do niedawna wielka potęga gospodarcza – Irlandia. Patrzeć tylko, kiedy kolejne Włochy, albo Hiszpania, również w ramach bezsilności, rozłożą ramiona i wyciągną rękę po pieniądze. Te pożyczki są dobrym rozwiązaniem, niski procent, a czasem nawet możliwość uzyskania pożyczki bezzwrotnej, powoduje, że państwa te nie czują nad sobą żadnego bata. Już dziś trwają spekulację, czy Grecja odda podstawową kwotę zadłużenia, nie wspominając o ustalonych odsetkach. Pieniądze natomiast wpływają bezpośrednio od państw zamożniejszych, które z kolei muszą tak zarządzać swoim budżetem, by starczało im na ratowanie obcych kapitałów.
• Nic więc dziwnego, że Niemcy czy Francuzi tak bardzo oburzeni są takim obrotem sprawy. W Niemczech już dziś mamy wysoki systemy podatkowy, w przypadku nie oddania pożyczek, będzie on jeszcze większy, ponieważ w jakiś sposób trzeba będzie pokryć pożyczkę udzieloną na przykład Grecji. Jeśli do tego sukcesywnie będą dochodzić inne państwa, to może się okazać, że w niedługim czasie kilku potężnych będzie utrzymywać większość rozchwianych gospodarczo i finansowo państewek – członków Unii Europejskiej. Dlatego takie pożyczki, powinny być udzielane w ramach wysoko oprocentowanych kredytów, z których odsetki były by zabezpieczeniem dla kolejnych państw. Dzięki temu państwa oczekujące pomocy, szukały by większych rezerw u siebie, a Unia zabezpieczona by była na przyszłość, przed kolejnymi niespodziankami, typu upadek Złotej Irlandii.